Yipie ik haalde juist mijn vijfde klaagvrije dag op rij. Een persoonlijk record.
'k ga niet meer bloggen voor vandaag anders denk je misschien dat ik zaag : D
Ik wens je een goeie klaagvrije dag
Coach Koen
Koen gaat de uitdaging aan om zelf te doen wat hij zijn cliënten voorschrijft, en of dat lukt lees je hier
dinsdag 30 augustus 2011
maandag 29 augustus 2011
ookUnuCOACH: De coach met het paarse bandje, Loop naar de pomp
ookUnuCOACH: De coach met het paarse bandje, Loop naar de pomp: Beste Volgers,
Ik heb dag 4 gehaald. Mijn dochter dag 5.
Vanavond reed ik naar het tankstation met de tijger en stopte er achter een...
Ik heb dag 4 gehaald. Mijn dochter dag 5.
Vanavond reed ik naar het tankstation met de tijger en stopte er achter een...
De coach met het paarse bandje, Loop naar de pomp
Beste Volgers,
Ik heb dag 4 gehaald. Mijn dochter dag 5.
Vanavond reed ik naar het tankstation met de tijger en stopte er achter een kleine wagen. Het meisje aan het stuur reed plots een halve meter vooruit waarbij haar vader die stond te tanken verschrok. Met de raampjes dicht kon ik het niet verstaan maar hij riep duidelijk verwensingen in haar richting. Hij maakte wilde gebaren en liep rood aan. 'Oei, die zal zijn paars bandje mogen wisselen' zei mijn vrouw tegen me.
De man beïndigde zijn tankbeurt al morsend en waggelde duidelijk dronken naar de shop om te betalen.
In de shop stond hij naar buiten te gebaren, hij had blijkbaar een heel avontuur te vertellen.
In de wagen onstond een verhitte discussie tussen het meisje en een vrouw op de achterbank. Het meisje ergerde zich aan het geroep van haar vader en weigerde nog te rijden, kon ik verstaan uit wat ik zag.
'Die beklaagd zich vaders gedrag pas als vader weg is' zei ik.
'Ja, het meisje durft niet eens wegrijden om je te laten tanken' zei mijn vrouw.
'Ach, ik wacht wel'. 'Voor wat spektakel moet je iets over hebben hé' lachte ik.
Na een tijdje waggelde de dronken man de trap af en liep naar zijn wagen.
Alsvorens in te stappen, riep hij tegen ons dat er genoeg pompen waren, waarom wij persé deze moesten kiezen.
Ik kon niet anders want zijn wagen stond voor de enige LPG pomp, maar dat zou hij in zijn toestand niet verstaan hebben dus zei ik niets. Hij bleef tieren.
Hij wou niet vertrekken zonder een antwoord.
'Even shocktherapie geven, hou je vast' waarschuwde ik mijn inzittenden. Ik riep vrij kalm uit het raampje 'Ga nu maar naar huis, en drink wat minder'. Hij droop af.
Toen de wagen wegreed had ik nog steeds een rustig gevoel en dus volgde geen gemopper of geklaag.
Mijn inzittenden gingen ook niet verder op de zaak in. Het was gewoon interessant geweest, we hebben hooguit even de wenkbrauwen gefronst om zoveel theater, meer niet.
In de wegrijdende wagen daarentegen werd flink gediscussieerd.
'Goed dat zijn dochter rijdt' besloot ik 'ik hoop dat er thuis geen klappen vallen want het meisje wou enkel vriendelijk zijn, al was het niet zo een slim gebaar' en ik stapte uit om te tanken.
Je hoeft niet op te dagen voor elk gevecht waarvoor je uitgenodigd wordt.
Ik laat mijn goed humeur niet besmetten door iemand met een slechte dag.
Ergens in mijn leven heb ik dit geleerd, een hele stap voor iemand die snel voor iets warmloopt - en in het verleden uitgedaagd werd.
Als ik niet iets leuks nodig zou gehad hebben voor mijn blog, dan had ik hier geen tweede keer over nagedacht.
Ik wens je een kalme en klaagvrije dag,
Coach Koen
Ik heb dag 4 gehaald. Mijn dochter dag 5.
Vanavond reed ik naar het tankstation met de tijger en stopte er achter een kleine wagen. Het meisje aan het stuur reed plots een halve meter vooruit waarbij haar vader die stond te tanken verschrok. Met de raampjes dicht kon ik het niet verstaan maar hij riep duidelijk verwensingen in haar richting. Hij maakte wilde gebaren en liep rood aan. 'Oei, die zal zijn paars bandje mogen wisselen' zei mijn vrouw tegen me.
De man beïndigde zijn tankbeurt al morsend en waggelde duidelijk dronken naar de shop om te betalen.
In de shop stond hij naar buiten te gebaren, hij had blijkbaar een heel avontuur te vertellen.
In de wagen onstond een verhitte discussie tussen het meisje en een vrouw op de achterbank. Het meisje ergerde zich aan het geroep van haar vader en weigerde nog te rijden, kon ik verstaan uit wat ik zag.
'Die beklaagd zich vaders gedrag pas als vader weg is' zei ik.
'Ja, het meisje durft niet eens wegrijden om je te laten tanken' zei mijn vrouw.
'Ach, ik wacht wel'. 'Voor wat spektakel moet je iets over hebben hé' lachte ik.
Na een tijdje waggelde de dronken man de trap af en liep naar zijn wagen.
Alsvorens in te stappen, riep hij tegen ons dat er genoeg pompen waren, waarom wij persé deze moesten kiezen.
Ik kon niet anders want zijn wagen stond voor de enige LPG pomp, maar dat zou hij in zijn toestand niet verstaan hebben dus zei ik niets. Hij bleef tieren.
Hij wou niet vertrekken zonder een antwoord.
'Even shocktherapie geven, hou je vast' waarschuwde ik mijn inzittenden. Ik riep vrij kalm uit het raampje 'Ga nu maar naar huis, en drink wat minder'. Hij droop af.
Toen de wagen wegreed had ik nog steeds een rustig gevoel en dus volgde geen gemopper of geklaag.
Mijn inzittenden gingen ook niet verder op de zaak in. Het was gewoon interessant geweest, we hebben hooguit even de wenkbrauwen gefronst om zoveel theater, meer niet.
In de wegrijdende wagen daarentegen werd flink gediscussieerd.
'Goed dat zijn dochter rijdt' besloot ik 'ik hoop dat er thuis geen klappen vallen want het meisje wou enkel vriendelijk zijn, al was het niet zo een slim gebaar' en ik stapte uit om te tanken.
Je hoeft niet op te dagen voor elk gevecht waarvoor je uitgenodigd wordt.
Ik laat mijn goed humeur niet besmetten door iemand met een slechte dag.
Ergens in mijn leven heb ik dit geleerd, een hele stap voor iemand die snel voor iets warmloopt - en in het verleden uitgedaagd werd.
Als ik niet iets leuks nodig zou gehad hebben voor mijn blog, dan had ik hier geen tweede keer over nagedacht.
Ik wens je een kalme en klaagvrije dag,
Coach Koen
zondag 28 augustus 2011
ookUnuCOACH: De coach met het paarse bandje, Eerst de Test dan ...
ookUnuCOACH: De coach met het paarse bandje, Eerst de Test dan ...: Beste Volgers,
Vandaag heb ik niet geklaagd. Het was een uitdagende dag op het werk. Een overleden bewoner, ziek personeel. Een sollicit...
Vandaag heb ik niet geklaagd. Het was een uitdagende dag op het werk. Een overleden bewoner, ziek personeel. Een sollicit...
ookUnuCOACH: De coach met het paarse bandje, Onwetendheid geeft...
ookUnuCOACH: De coach met het paarse bandje, Onwetendheid geeft...: Beste Volgers,
Morgen zal ik voor het eerst vier dagen achter elkaar klaagvrij zijn.
Het zal zijn als voor het eerst door de geluidsmu...
Morgen zal ik voor het eerst vier dagen achter elkaar klaagvrij zijn.
Het zal zijn als voor het eerst door de geluidsmu...
De coach met het paarse bandje, Onwetendheid geeft zelfvertrouwen
Beste Volgers,
Morgen zal ik voor het eerst vier dagen achter elkaar klaagvrij zijn.
Het zal zijn als voor het eerst door de geluidsmuur gaan ofzo.
Ik heb nog geen vier dagen gehaald maar het komt er aan !
Ignorence is bliss (auteur Thomas Gray in On a Distant Prospect of Eton College)
Onwetendheid is een zegen.
Ik was me er wel van bewust dat ik kloeg, ook ongeveer hoeveel, maar niet op welke momenten precies. Dat is het beginpunt voor iedereen. Onwetend incompetent zijn - je bent incompetent, maar weet het niet.
Dat niet-weten is een zegen. Niks om je over te schamen of je te min te voelen. Ik vertel je waarom.
Het is eigen aan de mens om te denken dat iets wat hij nog nooit gedaan heeft gemakkelijk te leren is.
Het staat bekend als het Dunning-Krugereffect.
Positief daaraan is dat onwetendheid vaker zelfvertrouwen geeft dan kennis. Een leuk weetje vind ik dat.
Je begint aan dingen met het idee dat je dat even gaat klaren. Zo moeilijk kan het toch niet zijn hé !
Onwetendheid helpt je over de drempel heen.
Mocht ik geweten hebben wat me in het vaderschap te wachten stond.. Ik zag de moeite bij anderen, maar IK zou dat beter doen. Leuk hè.
Mijn jongste zoon zag zijn broer en zus fietsen, en hij ging dat ook even doen.. auw
Mijn oudste zoon zag de jongste vandaag skeeleren, en hij ging dat ook even gauw doen..
Zelfs met een diploma of een studie heb je geen notie van wat je te wachten staat in de praktijk toch. Jij kent toch ook groentjes die denken dat ze alles kunnen. Wees mild en denk onwetendheid is een zegen haha. Ze komen er wel achter.
Daarom doe ik als coach deze zelfhulpexperimenten. Ik ken ze, en nu doe ik ze.
Na een goede maand ben ik me echt meer bewust van mijn eigen klaaggedrag. Het is een hele ontdekking geweest. Ik ben nu bewust incompetent en dat is stap twee. Hierover in de week meer. Nu op naar dag vier. Duim voor me !
Ik wens je succes met jouw poging. Nog een prettige en klaagvrije dag,
Coach Koen
Morgen zal ik voor het eerst vier dagen achter elkaar klaagvrij zijn.
Het zal zijn als voor het eerst door de geluidsmuur gaan ofzo.
Ik heb nog geen vier dagen gehaald maar het komt er aan !
Ignorence is bliss (auteur Thomas Gray in On a Distant Prospect of Eton College)
Onwetendheid is een zegen.
Ik was me er wel van bewust dat ik kloeg, ook ongeveer hoeveel, maar niet op welke momenten precies. Dat is het beginpunt voor iedereen. Onwetend incompetent zijn - je bent incompetent, maar weet het niet.
Dat niet-weten is een zegen. Niks om je over te schamen of je te min te voelen. Ik vertel je waarom.
Het is eigen aan de mens om te denken dat iets wat hij nog nooit gedaan heeft gemakkelijk te leren is.
Het staat bekend als het Dunning-Krugereffect.
Positief daaraan is dat onwetendheid vaker zelfvertrouwen geeft dan kennis. Een leuk weetje vind ik dat.
Je begint aan dingen met het idee dat je dat even gaat klaren. Zo moeilijk kan het toch niet zijn hé !
Onwetendheid helpt je over de drempel heen.
Mocht ik geweten hebben wat me in het vaderschap te wachten stond.. Ik zag de moeite bij anderen, maar IK zou dat beter doen. Leuk hè.
Mijn jongste zoon zag zijn broer en zus fietsen, en hij ging dat ook even doen.. auw
Mijn oudste zoon zag de jongste vandaag skeeleren, en hij ging dat ook even gauw doen..
Zelfs met een diploma of een studie heb je geen notie van wat je te wachten staat in de praktijk toch. Jij kent toch ook groentjes die denken dat ze alles kunnen. Wees mild en denk onwetendheid is een zegen haha. Ze komen er wel achter.
Daarom doe ik als coach deze zelfhulpexperimenten. Ik ken ze, en nu doe ik ze.
Na een goede maand ben ik me echt meer bewust van mijn eigen klaaggedrag. Het is een hele ontdekking geweest. Ik ben nu bewust incompetent en dat is stap twee. Hierover in de week meer. Nu op naar dag vier. Duim voor me !
Ik wens je succes met jouw poging. Nog een prettige en klaagvrije dag,
Coach Koen
zaterdag 27 augustus 2011
De coach met het paarse bandje, Eerst de Test dan de Les
Beste Volgers,
Vandaag heb ik niet geklaagd. Het was een uitdagende dag op het werk. Een overleden bewoner, ziek personeel. Een sollicitatie naar een leuke baan bracht niets op hoorde ik gisteren.
De grootste uitdaging nog was een zeer ontevreden bezoekster die zich over het leven bekloeg. Het vroeg een superinspanning om naar haar te luisteren, er niet tegen in te gaan, haar niet bij de schouders te nemen en haar te schudden al roepend 'mens, stop met klagen er zijn ergere dingen!'. Je weet;ik mag het denken, me het tafereel voorstellen, maar het niet uitspreken.
Me na dit bezoek niet beklagen over haar beklag was ook een opgave.
Toch opnieuw twee klaagvrije dagen op rij gehaald! Ik zal de 21 dagen halen, ooit : D
Ken jij ook mensen die zich over het leven beklagen?
Het overkomt hen, het is niet fair..
Nee, Life is hard and then you die is volgens mij geen goeie levensfilosofie.
We leven volgens mij voor twee dingen; plezier hebben, en groeien.
Toch is het leven soms een uitdaging, en dat heeft alles te maken met de manier waarop wij leren.
Ik ben het compleet oneens met zij die denken dat het Leven is zoals school om twee redenen:
Eén: In school leer je een les en dan krijg je de proef/ test.
In het leven krijg je eerst de Test en dan leer je de Les.
Twee: In school kun je er komen met geluk of inzet op het laatste moment.
In het leven wordt alleen moeite beloond.
De meest succesvolle mensen zijn diegene die de grootste beproevingen (testen) doormaakten.
Als succescoach weet ik dat dit een feit is.
Mij is niets vreemd; pesterij - ongewenst zijn - verlies - ontslag - pijnlijke mislukking - ontmoediging - kritiek - burn out.. ook ik, zoals u, heb dingen doorstaan waarvoor ik niet gekozen zou hebben, maar die achteraf bekeken mij vaak helpen. Ze zijn verwerkt en zijn een deel van mijn veelzijdige persoonlijkheid.
Succes gaat er niet om hoe vaak je mislukt bent. Succes is gewoon één keer meer opstaan dan je gevallen bent. Zo bekijk ik het.
Life is chanlenging and then you learn.
Je leeft door vallen en opstaan, en een geruststelling daarin is volgens mij dat:
Hoe verder je staat in het leven, hoe kalmer je komt te staan t.o.v. die testen want je weet dat je er een waardevolle les aan overhoudt.
Het leven is ook meer als een boerderij dan een school.
Op school kan je een heel jaar lummelen, net voor de proeven de stof er in rammen en slagen.
Stel je nu eens voor dat je op de boerderij zou luieren en vergat te planten in de lente, of de koeien een dag niet zou melken. Wat zou daar van komen?
Het leven beantwoordt aan de wetten van de natuur (levenswetten) en niet aan de wet van de school (maatschappelijke wetten).
Dus moeiteloos leven, kan niet. Niks dat de moeite is, is gemakkelijk.
Prettig leven kan heus wel.
Verkeerde ideeën kweken valse verwachtingen, en zullen leiden tot klachten over het leven.
Stop met je te beklagen over het leven - doe je voordeel aan de waardevolle lessen die je er aan overhoud.
We leven om plezier te hebben en om te groeien.
Ik wens jullie een prettige en klaagvrije dag,
Coach Koen
Vandaag heb ik niet geklaagd. Het was een uitdagende dag op het werk. Een overleden bewoner, ziek personeel. Een sollicitatie naar een leuke baan bracht niets op hoorde ik gisteren.
De grootste uitdaging nog was een zeer ontevreden bezoekster die zich over het leven bekloeg. Het vroeg een superinspanning om naar haar te luisteren, er niet tegen in te gaan, haar niet bij de schouders te nemen en haar te schudden al roepend 'mens, stop met klagen er zijn ergere dingen!'. Je weet;ik mag het denken, me het tafereel voorstellen, maar het niet uitspreken.
Me na dit bezoek niet beklagen over haar beklag was ook een opgave.
Toch opnieuw twee klaagvrije dagen op rij gehaald! Ik zal de 21 dagen halen, ooit : D
Ken jij ook mensen die zich over het leven beklagen?
Het overkomt hen, het is niet fair..
Nee, Life is hard and then you die is volgens mij geen goeie levensfilosofie.
We leven volgens mij voor twee dingen; plezier hebben, en groeien.
Toch is het leven soms een uitdaging, en dat heeft alles te maken met de manier waarop wij leren.
Ik ben het compleet oneens met zij die denken dat het Leven is zoals school om twee redenen:
Eén: In school leer je een les en dan krijg je de proef/ test.
In het leven krijg je eerst de Test en dan leer je de Les.
Twee: In school kun je er komen met geluk of inzet op het laatste moment.
In het leven wordt alleen moeite beloond.
De meest succesvolle mensen zijn diegene die de grootste beproevingen (testen) doormaakten.
Als succescoach weet ik dat dit een feit is.
Mij is niets vreemd; pesterij - ongewenst zijn - verlies - ontslag - pijnlijke mislukking - ontmoediging - kritiek - burn out.. ook ik, zoals u, heb dingen doorstaan waarvoor ik niet gekozen zou hebben, maar die achteraf bekeken mij vaak helpen. Ze zijn verwerkt en zijn een deel van mijn veelzijdige persoonlijkheid.
Succes gaat er niet om hoe vaak je mislukt bent. Succes is gewoon één keer meer opstaan dan je gevallen bent. Zo bekijk ik het.
Life is chanlenging and then you learn.
Je leeft door vallen en opstaan, en een geruststelling daarin is volgens mij dat:
Hoe verder je staat in het leven, hoe kalmer je komt te staan t.o.v. die testen want je weet dat je er een waardevolle les aan overhoudt.
Het leven is ook meer als een boerderij dan een school.
Op school kan je een heel jaar lummelen, net voor de proeven de stof er in rammen en slagen.
Stel je nu eens voor dat je op de boerderij zou luieren en vergat te planten in de lente, of de koeien een dag niet zou melken. Wat zou daar van komen?
Het leven beantwoordt aan de wetten van de natuur (levenswetten) en niet aan de wet van de school (maatschappelijke wetten).
Dus moeiteloos leven, kan niet. Niks dat de moeite is, is gemakkelijk.
Prettig leven kan heus wel.
Verkeerde ideeën kweken valse verwachtingen, en zullen leiden tot klachten over het leven.
Stop met je te beklagen over het leven - doe je voordeel aan de waardevolle lessen die je er aan overhoud.
We leven om plezier te hebben en om te groeien.
Ik wens jullie een prettige en klaagvrije dag,
Coach Koen
vrijdag 26 augustus 2011
De coach met het paarse bandje, Wat ga jij er aan doen?
Beste Volgers,
Ik begin weer van dag 1. Aanhoudende varkensmanieren aan tafel waren de struikelsteen van de dag. Ken je de TV reeks Komen eten? Mijn kinderen denken zowat elke dag dat ze het eten mogen becommentariëren. Vaak krijg ik hen gestopt met een leuke opmerking over hoe ze later restaurantcriticus moeten worden, over hoe mijn zoon nog geen appelsien kan uitpersen e.d. . Of ze houden er mee op wanner we er om vragen. Gisteren gedroegen de zonen zich tijdens een bezoek aan tafel ook ondankbaar. Vandaag kwam aan hun geklaag geen einde, en toen..
dag 1
Bij opvoeden, hoort terechtwijzen, zeggen hoe je het wel wilt, dat moet ..maar ik bekloeg me hun gedrag i.p.v. te focussen op de oplossing. Het is moeilijk, maar niks dat de moeite waard is, is gemakkelijk.
Ik beloof je af en toe een tip te geven om mensen te doen stoppen met klagen. Vandaag eentje uit mijn praktijk als diensthoofd.
Mensen komen me - terecht - problemen voorleggen. Interessant hoor. Velen verwachten dan dat ik het probleem zal oplossen omdat ze denken dat het niet aan hun is uit onmacht of uit gemakzucht soms.
Ik heb geleerd om hen naar oplossingen te vragen. Ik zeg dan iets in de zin van 'Ik ben opgetogen dat jij dat ook opgemerkt hebt. Wat ga (kan) jij er aan doen? Wat stel jij voor dat we ermee doen?'
Dikwijls staren ze me aan 'Wat ik er aan ga doen?', 'Ik vertel het aan jou zodat jij er wat aan gaat doen! Dat is wat ik ermee doe.'
Mijn personeel kent mijn reactie al goed. Ze komen me meestal zoeken om te vragen of ze dit of dat kunnen doen als oplossing. Ik krijg medewerking en veel minder taakjes in mijn boot geschoven.
Voordeel is ook dat de oplossingen die zij zelf voorstellen ook door hen gedragen worden. Ze staan er achter en doen het ook want het is wat zij willen. Zou ik een oplossing toveren, dan zou het toch niet goed zijn ..terecht, zij kennen hun job beter dan ik.
De volgende keer als iemand komt klagen, vraag dan wat hij er aan gaat doen, en let eens op de reactie.
Veel plezier met het experiment.
Ik wens je een prettige klaagvrije dag,
Coach Koen
Ik begin weer van dag 1. Aanhoudende varkensmanieren aan tafel waren de struikelsteen van de dag. Ken je de TV reeks Komen eten? Mijn kinderen denken zowat elke dag dat ze het eten mogen becommentariëren. Vaak krijg ik hen gestopt met een leuke opmerking over hoe ze later restaurantcriticus moeten worden, over hoe mijn zoon nog geen appelsien kan uitpersen e.d. . Of ze houden er mee op wanner we er om vragen. Gisteren gedroegen de zonen zich tijdens een bezoek aan tafel ook ondankbaar. Vandaag kwam aan hun geklaag geen einde, en toen..
dag 1
Bij opvoeden, hoort terechtwijzen, zeggen hoe je het wel wilt, dat moet ..maar ik bekloeg me hun gedrag i.p.v. te focussen op de oplossing. Het is moeilijk, maar niks dat de moeite waard is, is gemakkelijk.
Ik beloof je af en toe een tip te geven om mensen te doen stoppen met klagen. Vandaag eentje uit mijn praktijk als diensthoofd.
Mensen komen me - terecht - problemen voorleggen. Interessant hoor. Velen verwachten dan dat ik het probleem zal oplossen omdat ze denken dat het niet aan hun is uit onmacht of uit gemakzucht soms.
Ik heb geleerd om hen naar oplossingen te vragen. Ik zeg dan iets in de zin van 'Ik ben opgetogen dat jij dat ook opgemerkt hebt. Wat ga (kan) jij er aan doen? Wat stel jij voor dat we ermee doen?'
Dikwijls staren ze me aan 'Wat ik er aan ga doen?', 'Ik vertel het aan jou zodat jij er wat aan gaat doen! Dat is wat ik ermee doe.'
Mijn personeel kent mijn reactie al goed. Ze komen me meestal zoeken om te vragen of ze dit of dat kunnen doen als oplossing. Ik krijg medewerking en veel minder taakjes in mijn boot geschoven.
Voordeel is ook dat de oplossingen die zij zelf voorstellen ook door hen gedragen worden. Ze staan er achter en doen het ook want het is wat zij willen. Zou ik een oplossing toveren, dan zou het toch niet goed zijn ..terecht, zij kennen hun job beter dan ik.
De volgende keer als iemand komt klagen, vraag dan wat hij er aan gaat doen, en let eens op de reactie.
Veel plezier met het experiment.
Ik wens je een prettige klaagvrije dag,
Coach Koen
donderdag 25 augustus 2011
De coach met het paarse bandje, Wanneer is het klagen?
Beste Volgers,
Gisterenavond zat ik aan dag 3. Op weg naar huis - een rit van anderhalf uur - bleven de zonen maar gieren, treiteren en roepen achter in de wagen. Na enkele keren uitleggen wat ik wilde - enige stilte om me te kunnen concentreren op de weg, het goot buiten - kon ik het niet laten om kort maar krachtig te roepen dat het uit moest zijn. 'Het is altijd van dat, gewoon vragen daar luisteren jullie niet naar. Stop dat lawaai maken en gedraag jullie eens, ik meen het hoor'. Ook zei ik tegen mijn vrouw - al was het rustig gezegd, het was klagen - 'Als ik moet sturen, kun jij dan eens vragen om wat rust, moet ik dat weer doen?'
Na enkele tellen voegde ik er aan toe; 'Eerlijkheidshalve zal ik mijn bandje maar van pols veranderen hé schat. We spelen het spel eerlijk'.
Klagen is een energieke uiting van pijn, verdriet, ontevredenheid.
Maar die definitie gaat ook op voor het aangeven van feiten. Je mag gerust zeggen dat je pijn hebt, verdrietig bent of ontevreden. Het wordt pas klagen als je in herhaling valt, je toon klagerig is, je iets of iemand de schuld geeft (iemand, God, je afkomst, het weer..).
Volgens mij voel je zelf wel aan wanneer het klagen, zeuren of mopperen is.
'Het is warm vandaag' is een feit vertellen.
'Het is zoooo warm vandaag (zuchtend)' of 'Het is zo verdomde warm vandaag' is klagen omdat het aangeeft dat de verteller aangeeft dat hij het anders zou willen.
Of
'De laatste melk is uit de ijskast zonder aanvullen, dat vind ik niet plezierig hoor' is een feit vertellen.
'Het is weer van dat weeral geen melk, wie heeft dat gedaan!' of 'Dat overkomt mij weer..'. is klagen.
Dat subtiele verschil voel je zelf wel aan. Als je denkt 'is dat niet klagen' dan is het vaak wel tijd om je bandje van pols te wisselen.
Will Bowen voegt aan die defenitie toe dat jij je in een klacht richt op het probleem en niet op de oplossing.
Je kunt dus je beklag gaan maken aan de balie van een hotel, of je kunt hen vriendelijk gaan vragen naar een oplossing.
Will Bowen zegt ook dat de klager zich richt naar de verkeerde persoon.
Je kunt je klacht uiten aan een vriend, een familielid, een buur.. die met jouw probleem niets te maken heeft en er niks aan gaat kunnen doen.
Je kunt bijvoorbeeld i.p.v. naar de balie van het hotel te gaan, je vrouw bellen en je beklagen over de staat van de kamer. Niet erg efficiënt.
Ik vind dat je een niet betrokken iemand best mag vertellen wat je dwars zit, maar dan hou je het bij het vertellen van feiten zonder je beklag te doen. Dat mag best.
Je houdt het ook best kort. Als je vriend weet waar je mee zit dan hoef je hem niet verder op te naaien, of proberen zijn steun of zijn bevestiging te krijgen van jouw gelijk. Je hoeft een ander zijn energie niet op te slorpen of zijn stemming te beïnvloeden.
Met het paarse bandje om mijn pols merk ik op wanneer ik klaag.
Of ik de 21 dagen klaagvrij zijn haal kun je verder volgen in mijn blog. Als je meedoet wens ik je veel succes.
Ik wens iedereen een prettige en klaagvrije dag.
Coach Koen
Gisterenavond zat ik aan dag 3. Op weg naar huis - een rit van anderhalf uur - bleven de zonen maar gieren, treiteren en roepen achter in de wagen. Na enkele keren uitleggen wat ik wilde - enige stilte om me te kunnen concentreren op de weg, het goot buiten - kon ik het niet laten om kort maar krachtig te roepen dat het uit moest zijn. 'Het is altijd van dat, gewoon vragen daar luisteren jullie niet naar. Stop dat lawaai maken en gedraag jullie eens, ik meen het hoor'. Ook zei ik tegen mijn vrouw - al was het rustig gezegd, het was klagen - 'Als ik moet sturen, kun jij dan eens vragen om wat rust, moet ik dat weer doen?'
Na enkele tellen voegde ik er aan toe; 'Eerlijkheidshalve zal ik mijn bandje maar van pols veranderen hé schat. We spelen het spel eerlijk'.
Klagen is een energieke uiting van pijn, verdriet, ontevredenheid.
Maar die definitie gaat ook op voor het aangeven van feiten. Je mag gerust zeggen dat je pijn hebt, verdrietig bent of ontevreden. Het wordt pas klagen als je in herhaling valt, je toon klagerig is, je iets of iemand de schuld geeft (iemand, God, je afkomst, het weer..).
Volgens mij voel je zelf wel aan wanneer het klagen, zeuren of mopperen is.
'Het is warm vandaag' is een feit vertellen.
'Het is zoooo warm vandaag (zuchtend)' of 'Het is zo verdomde warm vandaag' is klagen omdat het aangeeft dat de verteller aangeeft dat hij het anders zou willen.
Of
'De laatste melk is uit de ijskast zonder aanvullen, dat vind ik niet plezierig hoor' is een feit vertellen.
'Het is weer van dat weeral geen melk, wie heeft dat gedaan!' of 'Dat overkomt mij weer..'. is klagen.
Dat subtiele verschil voel je zelf wel aan. Als je denkt 'is dat niet klagen' dan is het vaak wel tijd om je bandje van pols te wisselen.
Will Bowen voegt aan die defenitie toe dat jij je in een klacht richt op het probleem en niet op de oplossing.
Je kunt dus je beklag gaan maken aan de balie van een hotel, of je kunt hen vriendelijk gaan vragen naar een oplossing.
Will Bowen zegt ook dat de klager zich richt naar de verkeerde persoon.
Je kunt je klacht uiten aan een vriend, een familielid, een buur.. die met jouw probleem niets te maken heeft en er niks aan gaat kunnen doen.
Je kunt bijvoorbeeld i.p.v. naar de balie van het hotel te gaan, je vrouw bellen en je beklagen over de staat van de kamer. Niet erg efficiënt.
Ik vind dat je een niet betrokken iemand best mag vertellen wat je dwars zit, maar dan hou je het bij het vertellen van feiten zonder je beklag te doen. Dat mag best.
Je houdt het ook best kort. Als je vriend weet waar je mee zit dan hoef je hem niet verder op te naaien, of proberen zijn steun of zijn bevestiging te krijgen van jouw gelijk. Je hoeft een ander zijn energie niet op te slorpen of zijn stemming te beïnvloeden.
Met het paarse bandje om mijn pols merk ik op wanneer ik klaag.
Of ik de 21 dagen klaagvrij zijn haal kun je verder volgen in mijn blog. Als je meedoet wens ik je veel succes.
Ik wens iedereen een prettige en klaagvrije dag.
Coach Koen
woensdag 24 augustus 2011
De coach met het paarse bandje om de pols, Onheilsbriefje of niet
Beste Volgers,
Deze morgen vond ik onder mijn toetsenbord op het werk een briefje met de boodschap:
'Koen, zie er vandaag op toe dat het personeel X en Y doet', geen ondergetekende.
Meteen dacht ik dat het van mijn directeur was die zich al eens bezighoudt met micromanagement.
'Potverdorie laat dat toch, ik zal mijn personeel heus wel uit mezelf vragen om X en Y te doen', een beetje boos dus.
Ik ging koffie zetten, iets dat ik doe voor mijn personeel omdat ik dat leuk vindt en het gewaardeerd wordt.
Toen ik het briefje weer zag liggen, zag ik dat het niet het geschrift van de directeur was. 'Wie was hier gisterenavond nog? dacht ik?'. En toen 'Ach, Kahlida ! ! !' mijn meest betrokken zorgkundige. Plots was ik dankbaar voor het leuke berichtje. 'Zij doet het' dacht ik 'Zij vraagt me wat ze wenst, zoals ik iedereen altijd aanmoedig te doen'. 'Perfecto'.
Nochtans was de tekst niet veranderd tijdens het koffie zetten. 'Koen, zie er vandaag op toe dat het personeel X en Y doet'
Het briefje was niet veranderd, mijn gedachten erover wel. Je perceptie schept je gevoelens.
Ik wens jullie een prettige, klaagvrije dag
Coach Koen
Deze morgen vond ik onder mijn toetsenbord op het werk een briefje met de boodschap:
'Koen, zie er vandaag op toe dat het personeel X en Y doet', geen ondergetekende.
Meteen dacht ik dat het van mijn directeur was die zich al eens bezighoudt met micromanagement.
'Potverdorie laat dat toch, ik zal mijn personeel heus wel uit mezelf vragen om X en Y te doen', een beetje boos dus.
Ik ging koffie zetten, iets dat ik doe voor mijn personeel omdat ik dat leuk vindt en het gewaardeerd wordt.
Toen ik het briefje weer zag liggen, zag ik dat het niet het geschrift van de directeur was. 'Wie was hier gisterenavond nog? dacht ik?'. En toen 'Ach, Kahlida ! ! !' mijn meest betrokken zorgkundige. Plots was ik dankbaar voor het leuke berichtje. 'Zij doet het' dacht ik 'Zij vraagt me wat ze wenst, zoals ik iedereen altijd aanmoedig te doen'. 'Perfecto'.
Nochtans was de tekst niet veranderd tijdens het koffie zetten. 'Koen, zie er vandaag op toe dat het personeel X en Y doet'
Het briefje was niet veranderd, mijn gedachten erover wel. Je perceptie schept je gevoelens.
Ik wens jullie een prettige, klaagvrije dag
Coach Koen
dinsdag 23 augustus 2011
De coach met het paarse bandje om de pols, Mijn mond houden!
Beste Volgers,
Wéér een dag zonder klagen. Toch blijft één dag zowat het maximum nu, 's avonds thuis vertellend over werk of bij het opvoeden van mijn kids schuif ik een keertje uit. Met anderen samenleven lokt beklag of in mijn geval kritiek leveren op. Als de tieners mekaar in de haren vliegen en geen rekening wensen te houden met de sfeer in huis ondanks vragen, dan liggen de bananenschillen overal.
Ik ben geen klager hoor ik zeggen maar toch kijk ik vaak naar het paarse bandje om mijn pols en denk 'nee, dat kan ik ZO niet zeggen want dat is mopperen, klagen, roddel..'. Soms verwoord ik het anders, soms hou ik mijn mond omdat ik geen manier weet om het anders te brengen.
Will Bowen zegt dat de hersens de producent zijn en de mond de consument. De hersens produceren constant gedachten. De ganse dag spreken we tegen onszelf. Ik weet dat dit correct is. De dialoog met jezelf is constant. Zelfs als je niet oplet is de dialoog gaande.
Will Bowen beweert dat als de mond de klaaggedachten niet meer uitspreekt, de hersenen die minder en minder zullen aanmaken. Als de consument (mond) niet meer koopt wat de producent (hersenen) maakt, zal de producent overschakelen op een product dat de consument wel gebruikt.
Op die manier vind ik mijn mond houden niet zo erg. Ik vertrouw er ook op dat op den duur dit zal uitmonden in alternatieve positieve gedachten.
Ik denk dat ik tijdens dit experiment al ingevingen gehad heb om i.p.v. te klagen iets te vragen, of iets anders te doen of zeggen dat ook beter uitpakte.
Ik probeer mijn kinderen meer te overtuigen om vriendelijk te zijn voor elkaar, om mee de vrede in huis te bewaren. Ik vind er precies beter de woorden voor nu ik het mopperen niet uit mijn mond laat rollen.
Als instrument deugt het paarse bandje wel vind ik. Of ik ooit 21 dagen klaagvrij kan blijven, is voor mij nog een vraag. Doe jij nog altijd mee? Je leest in mijn blogs wel hoe ik het verder doe.
Ik wens jullie een prettige, klaagvrije dag.
Coach Koen
Wéér een dag zonder klagen. Toch blijft één dag zowat het maximum nu, 's avonds thuis vertellend over werk of bij het opvoeden van mijn kids schuif ik een keertje uit. Met anderen samenleven lokt beklag of in mijn geval kritiek leveren op. Als de tieners mekaar in de haren vliegen en geen rekening wensen te houden met de sfeer in huis ondanks vragen, dan liggen de bananenschillen overal.
Ik ben geen klager hoor ik zeggen maar toch kijk ik vaak naar het paarse bandje om mijn pols en denk 'nee, dat kan ik ZO niet zeggen want dat is mopperen, klagen, roddel..'. Soms verwoord ik het anders, soms hou ik mijn mond omdat ik geen manier weet om het anders te brengen.
Will Bowen zegt dat de hersens de producent zijn en de mond de consument. De hersens produceren constant gedachten. De ganse dag spreken we tegen onszelf. Ik weet dat dit correct is. De dialoog met jezelf is constant. Zelfs als je niet oplet is de dialoog gaande.
Will Bowen beweert dat als de mond de klaaggedachten niet meer uitspreekt, de hersenen die minder en minder zullen aanmaken. Als de consument (mond) niet meer koopt wat de producent (hersenen) maakt, zal de producent overschakelen op een product dat de consument wel gebruikt.
Op die manier vind ik mijn mond houden niet zo erg. Ik vertrouw er ook op dat op den duur dit zal uitmonden in alternatieve positieve gedachten.
Ik denk dat ik tijdens dit experiment al ingevingen gehad heb om i.p.v. te klagen iets te vragen, of iets anders te doen of zeggen dat ook beter uitpakte.
Ik probeer mijn kinderen meer te overtuigen om vriendelijk te zijn voor elkaar, om mee de vrede in huis te bewaren. Ik vind er precies beter de woorden voor nu ik het mopperen niet uit mijn mond laat rollen.
Als instrument deugt het paarse bandje wel vind ik. Of ik ooit 21 dagen klaagvrij kan blijven, is voor mij nog een vraag. Doe jij nog altijd mee? Je leest in mijn blogs wel hoe ik het verder doe.
Ik wens jullie een prettige, klaagvrije dag.
Coach Koen
zondag 21 augustus 2011
De coach met het paarse bandje om de pols, Op mijn kop laten zitten?
Beste Volgers,
Onze bezoekers gisterenavond wezen direct naar het paarse bandje om mijn pols. 'Lukt het om niet te klagen?' vroegen ze. 'Ik mag niet klagen' zei ik. Er werd hartelijk om gelachen. Vrienden volgen mijn zelfhulpavonturen op facebook en vinden het intrigerend.
'Je zoontje heeft er ook een om, maar je moet hem eens uitleggen wat klagen en zeuren is want hij snapt het niet hoor'.
'Nee, hij is elf jaar - vandaag - en hij vindt gewoon het bandje leuk, dat weten we'. 'Onze tienerdochter van veertien die kan het goed volgen'.
Tijdens het bezoek werd me gevraagd of ik door dat niet-klagen niet vreselijk op mijn kop moet laten zitten. Het is een heel goeie vraag die me vaak gesteld wordt: 'maar moet je niet klagen om te zeggen wat je wilt?', 'moet je niet klagen om dingen gedaan te krijgen?'.
Mijn antwoord is 'neen'. Hier kort waarom:
Klagen is onmondig gedrag, het is zeggen wat je tegenzit aan de verkeerde persoon!
Je gevoel uiten aan niet betrokkenen, medestanders zoeken, het uitroepen over de daken, dat zal je niet helpen eenvoudigweg omdat ze jou probleem niet gaan oplossen. Misschien vinden ze je op den duur een zagevent, een zeur, een onprettige, negatieve mens.
Wat dan wel doen? Simpelweg 'vragen'. Mondig zijn door te vragen aan de juiste persoon.
Mijn credo is dat ik dingen goed doe niet omdat ik zo wijs ben, maar omdat ik zoveel - soms pijnlijke - fouten heb gemaakt, en daardoor leerde. Door de juiste persoon vriendelijk of duidelijk aan te spreken, slaag ik er in het beoogde resultaat te verkrijgen zonder mijn bloeddruk op te laten jagen of boos te worden. Een hele prestatie voor iemand die vlug betrokken - uitgedaagd - is.
Wat ik ook niet doe is mijn vrienden, collega 's en familie bij het probleem te betrekken door tegen hen te klagen. Immers, wat schiet ik daar mee op?
Ik kijk naar het probleem, en stel me voor dat het opgelost is. Die oplossing neem ik dan op met iemand die kan helpen dit te realiseren. Je zult je doel er op een snellere en prettigere manier door bereiken.
Maar - zul je zeggen - niet iedereen wilt luisteren! Moet ik me dan op mijn kop laten zitten?
Nee!
Neem wel dit van me aan. Van zodra jij mondig gaat reageren, en vriendelijk en duidelijk vraagt wat je nodig hebt, ga je merken dat de meeste mensen je graag zullen helpen. Je bedankt hen.
En als het mislukt moet je misschien nog even oefenen. Het kan ook geen kwaad nog eens na te denken, en terug te gaan vragen. Mensen zullen je vasthoudendheid belonen. Jij hebt ook respect voor mensen met wie je het niet eens bent, maar die vriendelijk proberen om hun punt te maken.
Als iemand zes keer terug komt met een vraag of aanbod, wilt hij zeker zaken met je doen.
Bedenk ook dat mensen fouten maken. Ik maak ook fouten. En bedrijven zijn slechts grote groepen van mensen die hun beste beentje voorzetten. Misschien heeft iemand zijn dagje niet. Zulke milde gedachten helpen je over de drempel heen.
Maar - zul je zeggen - als ik moet vragen om iets dan heeft het geen waarde, dan heb ik reden tot klagen.
Niet waar!
Als je man het vuil pas buiten zet op jouw vraag, is dat nog geen teken dat hij niet van je houdt.
Als je vrouw pas op tijd kan komen sinds jij haar dat gevraagd hebt, is dat niet omdat ze het afspraakje niet belangrijk vindt.
Iedereen heeft een persoonlijke geschiedenis die maakt dat hij reageert zoals hij doet volgens de ideeën in zijn hoofd.
Mensen hebben nu eenmaal niet altijd jouw welzijn voor ogen, en dat is gewoon zo. Je moet jouw vragen duidelijk maken.
Dus je mag ontevreden zijn, zorg er alleen voor dat je er iets mee doet i.p.v. te klagen.
Alle grote veranderingen in de wereld zijn in gang gezet door mensen die ontevreden waren.
De eerste stap is ontevredenheid. Maar als je blijft hangen in ontevredenheid, zullen zich nooit nieuwe kansen voordoen.
Richt je daarom op wat je wilt (vragen) i.p.v. op wat je niet wilt (klagen en zagen).
Laat je door je ontevredenheid inspireren.
Sommigen zien de dingen zoals ze zijn en vragen: waarom? Ik droom van dingen die er nooit zijn geweest en vraag: waarom niet? Robert Kennedy.
Klaagvrij worden wil vooral niet zeggen dat je niet neen mag zeggen, integendeel. Zeg nee zo vaak het nodig is en geef vriendelijk jouw grenzen aan. Zeg nee, vriendelijk, blij, duidelijk, maar zeg Nee.
Laat je niet op je kop zitten. Ik wens je een fijne klaagvrije dag,
Coach Koen
Onze bezoekers gisterenavond wezen direct naar het paarse bandje om mijn pols. 'Lukt het om niet te klagen?' vroegen ze. 'Ik mag niet klagen' zei ik. Er werd hartelijk om gelachen. Vrienden volgen mijn zelfhulpavonturen op facebook en vinden het intrigerend.
'Je zoontje heeft er ook een om, maar je moet hem eens uitleggen wat klagen en zeuren is want hij snapt het niet hoor'.
'Nee, hij is elf jaar - vandaag - en hij vindt gewoon het bandje leuk, dat weten we'. 'Onze tienerdochter van veertien die kan het goed volgen'.
Tijdens het bezoek werd me gevraagd of ik door dat niet-klagen niet vreselijk op mijn kop moet laten zitten. Het is een heel goeie vraag die me vaak gesteld wordt: 'maar moet je niet klagen om te zeggen wat je wilt?', 'moet je niet klagen om dingen gedaan te krijgen?'.
Mijn antwoord is 'neen'. Hier kort waarom:
Klagen is onmondig gedrag, het is zeggen wat je tegenzit aan de verkeerde persoon!
Je gevoel uiten aan niet betrokkenen, medestanders zoeken, het uitroepen over de daken, dat zal je niet helpen eenvoudigweg omdat ze jou probleem niet gaan oplossen. Misschien vinden ze je op den duur een zagevent, een zeur, een onprettige, negatieve mens.
Wat dan wel doen? Simpelweg 'vragen'. Mondig zijn door te vragen aan de juiste persoon.
Mijn credo is dat ik dingen goed doe niet omdat ik zo wijs ben, maar omdat ik zoveel - soms pijnlijke - fouten heb gemaakt, en daardoor leerde. Door de juiste persoon vriendelijk of duidelijk aan te spreken, slaag ik er in het beoogde resultaat te verkrijgen zonder mijn bloeddruk op te laten jagen of boos te worden. Een hele prestatie voor iemand die vlug betrokken - uitgedaagd - is.
Wat ik ook niet doe is mijn vrienden, collega 's en familie bij het probleem te betrekken door tegen hen te klagen. Immers, wat schiet ik daar mee op?
Ik kijk naar het probleem, en stel me voor dat het opgelost is. Die oplossing neem ik dan op met iemand die kan helpen dit te realiseren. Je zult je doel er op een snellere en prettigere manier door bereiken.
Maar - zul je zeggen - niet iedereen wilt luisteren! Moet ik me dan op mijn kop laten zitten?
Nee!
Neem wel dit van me aan. Van zodra jij mondig gaat reageren, en vriendelijk en duidelijk vraagt wat je nodig hebt, ga je merken dat de meeste mensen je graag zullen helpen. Je bedankt hen.
En als het mislukt moet je misschien nog even oefenen. Het kan ook geen kwaad nog eens na te denken, en terug te gaan vragen. Mensen zullen je vasthoudendheid belonen. Jij hebt ook respect voor mensen met wie je het niet eens bent, maar die vriendelijk proberen om hun punt te maken.
Als iemand zes keer terug komt met een vraag of aanbod, wilt hij zeker zaken met je doen.
Bedenk ook dat mensen fouten maken. Ik maak ook fouten. En bedrijven zijn slechts grote groepen van mensen die hun beste beentje voorzetten. Misschien heeft iemand zijn dagje niet. Zulke milde gedachten helpen je over de drempel heen.
Maar - zul je zeggen - als ik moet vragen om iets dan heeft het geen waarde, dan heb ik reden tot klagen.
Niet waar!
Als je man het vuil pas buiten zet op jouw vraag, is dat nog geen teken dat hij niet van je houdt.
Als je vrouw pas op tijd kan komen sinds jij haar dat gevraagd hebt, is dat niet omdat ze het afspraakje niet belangrijk vindt.
Iedereen heeft een persoonlijke geschiedenis die maakt dat hij reageert zoals hij doet volgens de ideeën in zijn hoofd.
Mensen hebben nu eenmaal niet altijd jouw welzijn voor ogen, en dat is gewoon zo. Je moet jouw vragen duidelijk maken.
Dus je mag ontevreden zijn, zorg er alleen voor dat je er iets mee doet i.p.v. te klagen.
Alle grote veranderingen in de wereld zijn in gang gezet door mensen die ontevreden waren.
De eerste stap is ontevredenheid. Maar als je blijft hangen in ontevredenheid, zullen zich nooit nieuwe kansen voordoen.
Richt je daarom op wat je wilt (vragen) i.p.v. op wat je niet wilt (klagen en zagen).
Laat je door je ontevredenheid inspireren.
Sommigen zien de dingen zoals ze zijn en vragen: waarom? Ik droom van dingen die er nooit zijn geweest en vraag: waarom niet? Robert Kennedy.
Klaagvrij worden wil vooral niet zeggen dat je niet neen mag zeggen, integendeel. Zeg nee zo vaak het nodig is en geef vriendelijk jouw grenzen aan. Zeg nee, vriendelijk, blij, duidelijk, maar zeg Nee.
Laat je niet op je kop zitten. Ik wens je een fijne klaagvrije dag,
Coach Koen
Abonneren op:
Reacties (Atom)