Ja, je leest het goed, gestruikeld op dag 21 ! uitroepteken zeg.
Positief is dat ik nog even met je verder kan bloggen over klaagvrij worden, doch zonde ook.
21 dagen is dan toch haalbaar denk ik want de laatste 5 dagen was ik me amper bewust van de moeite die het kan kosten om niet te klagen, zagen, mopperen, ventileren
Hoe ben ik 'gestruikt'?
Gisteren was een negativistische dag op de werkvloer. De dag voordien - ik had een dagje vrijaf - was er inspectie geweest en er was heel wat mis bevonden. Op mijn twee afdelingen was het prima geweest, het personeel was alert geweest, beleefd en had alle stukken kunnen tonen die gevraagd werden. Op enkele verbeterpunten na was alles o.k. . Op andere afdelingen - een waar de klacht over geuit was die aanleiding gaf tot de inspectie - was het niet zo succesvol verlopen. Dat knaagt dan aan mij, want we zijn een team en dat ik goed scoor daar is maar de helft goed mee.
The day after was de spanning dus te snijden met boze vergadering en alles. Toch slaagde ik er met wat moeite in niet te klagen door 'te werken'. Zelfs na twee uur overwerk was ik nog redelijk goed gezind thuis gekomen en kloeg ik niet tegen mijn vrouw. Alleen een paar feiten op een wip verteld en dat was het.
Mijn kids hadden alle drie een goed rapport, prachtig ! Het eten uit de microgolf was lekker. De serie op TV was leuk. Om 22:10u lagen we te ronken in bed. Goed toch.
Deze morgen echter was ik niet zo goed uitgeslapen, had naar gedroomd - net horrorfilm - over een mislukte kolonisatie van een planeet (waar haal je het vandaan?). Mijn tieners hebben zich de ganse ochtend bemoeid met elkaars zaken, en toen heb ik gemopperd. Niet sterk denk ik dan, en verwisselde mijn bandje van pols.
Goed, het mopperen is geen dagelijkse kost meer, maar ik kan nog 21 trainingsdagen gebruiken, en het bandje staat me goed hahaha
We horen nog even van mekaar dus.
Ik wens je een prettige en klaagvrije dag,
Coach Koen
Geen opmerkingen:
Een reactie posten